En de Leuvense cultuurprijs gaat naar ....

Jan De Braekeleer van WISPER

Wie maakte op cultureel vlak echt een verschil?

De Leuvense cultuurprijzen worden jaarlijks uitgereikt aan een persoon – of organisatie – die veel betekend heeft voor het Leuvense culturele veld. Dit jaar werd Jan De Braekeleer van vormingsorganisatie WISPER in de bloemen gezet. Omdat ‘hij een erg gesmaakte methodiek van kunsteducatie uitwerkte, mee aan de wieg stond van het bruisende OPEK en altijd op een constructieve dialoog in gesprek ging met de stad en andere organisaties’.  Onder luid applaus ontving hij op 15 december de cultuurprijs op de Staten-Generaal, waar de culturele spelers uit Leuven en omstreken jaarlijks verzamelen.

Jan De Braekeleer had het niet zien aankomen. “Ja, er waren veel collega’s van WISPER en heel stiekem dacht ik nog: ‘Stel je voor dat een organisatie als WISPER de prijs zou krijgen, hoe tof zou dat zijn.’ Na de eerste zin van de bekendmaking vocht ik bijna tegen een hartverzakking want het was duidelijk dat ik het podium op moest, totaal onvoorbereid. Ik raakte niet uit mijn woorden en heb nog de hele nacht liggen denken over wat ik eigenlijk had moeten zeggen.”

De betere humus 

“Ik vind het een heel fijne erkenning. Het doet deugd dat de prijs deze keer naar het culturele ‘backbench’werk is gegaan. WISPER staat voor de betere ‘bodemwerken’ in Leuven – samen met SLAC, Artforum, Mooss, Koning Kevin, Cirkus in Beweging, Vormingplus en andere spelers. Dat bodemwerk staat garant voor een rijke grondlaag die resulteert in een hoge cultuurparticipatie. En let op, zowel publiek als talent spruit voort uit die humus. Kijk naar collectief DoFT, ook op het podium: zij zijn diepgeworteld in deze vruchtbare bodem.”

"Wisper staat voor de betere 'bodemwerken' in Leuven."

Jan De Braekeleer

De betere medewerker 

“Het is gangbaar dat de ‘manager’ de prijs in handen krijgt, maar ik heb het werk niet alleen verzet: alle ‘veldwerkers’ en iedereen van de WISPERploeg die cursisten mee begeleid(d)en, verdienen deze bloemen. Zo vlak voor mijn pensioen erkend worden doet deugd, maar werkelijk alle medewerkers krijgen mijn lof. Ik ben altijd goed omringd geweest door mensen met een fantastische drive én met grote vaardigheden, artistiek en pedagogisch.”

“Als ik terugblik, heb ik drie generaties collega’s-medewerkers gekend, en zetelde WISPER (of De Kolk in de beginjaren) op zeven adressen in Leuven. Nu zitten we goed in OPEK, ook al wordt ook dit huis snel te klein voor al zijn sterk groeiende bewoners-organisaties (lacht).

“Waar ik trots op ben? Dat zowel WISPER als Mooss (oorspronkelijk opereerden we onder één organisatie, Stefaan Vandelacluze en zijn team hebben vanaf 2003 Mooss nog zoveel sterker en beter uitgebouwd) belangrijke referentiepunten zijn in de kunsteducatie, dat ik de sociaal-artistieke werkplaats de FactorY mee heb kunnen lanceren en in stand houden en dat er overal goeie mensen op de juiste stoelen zitten. In al deze organisaties is nog voor een groot deel de menselijke cultuur aanwezig gebleven van de beginjaren in De Kolk: een zeer hoge mate van eigenaarschap, betrokkenheid en initiatief van alle medewerkers. Ik kan straks met een gerust hart de fakkel doorgeven.” 

Keuze te over aan artistieke cursussen bij WISPER

De toekomst 

“Wat ik ga doen als ik op pensioen ben, is nog niet helemaal duidelijk. Misschien pak ik opnieuw iets op in de richting van welzijn (mijn allereerste job was psychotherapeut). Én ik ga zeker genieten van de kunsten. Zowel receptief  - we hebben al jaren een abonnement van 30CC - als actief. Ik bekleed namelijk een belangrijke officiële positie als gelegenheidsdichter van een klein badmintonclubje, de Badmus. Dat is de ideale biotoop voor een dilettant als ik. Poëzie is voor mij als kunst het hoogste goed, zij raakt me het diepst.”

Geschreven op: 22 december 2017 in: vrije tijd

Op de agenda

Website WISPER

Agenda