Soraya is 16, ze maakt prachtige tekeningen en sculpturen, maar ze is vooral vastberaden om haar eigen toekomst vorm te geven. Ze probeert al vijf jaar te ontsnappen uit Iran, weg van haar huwelijk met een gewelddadige man, en te vluchten naar haar moeder in Oostenrijk. Gedurende een periode van vijf jaar filmt Soraya zichzelf, haar ontsnappingspogingen en haar kunst.

Commentaar

Regisseur Mehrdad Oskouei verweeft de soms confronterende beelden die Soraya zelf filmde, met politiek nieuws uit Afghanistan - Soraya’s land van herkomst - en haar tekeningen en surrealistische animaties. Soraya werd actief betrokken bij alle facetten van het maken van deze wondermooie documentaire, waardoor de film niet alleen een gelaagd portret werd, maar voor Soraya een levensnoodzakelijk reddingsmiddel. Of zoals ze het zelf omschrijft: “In het begin was de camera voor mij als een kille getuige, maar geleidelijk aan werd hij een vriend. Een vertrouwenspersoon die ik hard nodig had.” Een uniek en gelaagd (zelf)portret dat terecht de prestigieuze ‘Best Film Award’ won op IDFA, en dus ook het publiek van DOCVILLE het meeste kon bekoren.