Ik ben een boom is een intieme, onderzoekende reis naar mannelijkheid, vaderschap en de erfenis van onze (voor)vaders. Wanneer Jozefien Mombaerts moeder wordt van een zoon, botst ze onverwacht hard op de structuren van het patriarchaat en de hardnekkige rolmodellen die onze verbeelding bepalen. Wat betekent het vandaag om een jongen op te voeden? Waar vinden we alternatieven voor de luidste stemmen in het debat? En welke oude vaderbeelden dragen we onbewust met ons mee: de vader die luider zwijgt dan ademt, de emotioneel onbeschikbare vader, de dronken vader? Via de vrouwelijke blik probeert ze de verbeelding rond mannelijkheid open te breken, terwijl ze zich tegelijkertijd eerlijk uitspreekt over haar eigen angsten, verlangens en twijfels.
Klank en muziek
Samen met Joeri Cnapelinckx maakt ze deze muzikale literaire roadtrip. Jozefien werkte zowel voor Een Pleidooi voor Zelfmoord als voor Gij zijt het
samen met Joeri Cnapelinckx als muzikant. Joeri slaagt er altijd in om naargelang de dramaturgische noodzaak, de juiste sfeer te scheppen of het antwoord op onbeantwoorde vragen te suggereren via klank en muziek. Alles wat niet gezegd wordt in de tekst krijgt op die manier een plaats. Hij maakt geen soundtrack die de voorstelling dient, hij schept mee de wereld voor het verhaal.
Kunnen we ons een andere man voorstellen en durven we hem de ruimte geven om te groeien?
-------------------------
Deze voorstelling is onderdeel van het thema Man man man.Een programma over mannelijkheid in al haar vormen.
Jongens, mannen, vaders en zonen staan op een kantelpunt. Oude manbeelden worden in vraag gesteld, terwijl nieuwe vormen van mannelijkheid nog in ontwikkeling zijn. In dit programma verkennen we vragen en antwoorden om samen te komen tot een gezonde, inclusieve en vrije manier om man te zijn.