Waar vind je poëzie in een wereld die wankelt? 

Mokhallad Rasem en de Tartaren graven naar antwoorden en stuiten op bijzondere werelden vol verbeelding, humor en schoonheid. 

De voorstelling richt zich op wie zijn richting verliest door de omstandigheden, en in een harde realiteit op zoek gaat naar een poëtische ruimte. Zo ontstaat een dialoog: een ontmoeting waar verloren mensen dromen van een poëtische wereld - of waar een verloren wereld verlangt naar de poëtische mens.

In Je bent een gedicht overstijgen de theaterruimte en de fysieke omgeving, de term ‘decor’. Ze worden ademende partners en bepalen hoe mensen elkaar raken en wat kan ontstaan. Objecten krijgen betekenis, ruimtes en relaties wordt onderzocht: verlaten kamers, achtergelaten voorwerpen, vergeten liefdes.

Het motief van verlaten loopt als een rode draad door de voorstelling - niet als een eindpunt, maar als een kans om opnieuw leven te blazen in wat stilgevallen is. Zoals een instrument dat opnieuw begint te ademen en een nieuwe wereld laat ontstaan.