De krimpende reus is een ontroerend luisterverhaal over dementie, de aanvaarding en de kracht van gedragen worden door anderen. Een geluidsverhaal gerealiseerd met de steun van Cera, om samen met de hele familie naar te luisteren.

Weinig mensen kennen de reus Alois. Dat is normaal. Hij komt niet graag onder de aandacht. Hij leeft zijn leventje, samen met zijn hondje Pompon in het vredige dorpje Heimeralz. Indrukwekkend is hij wel, dat kunnen de andere dorpsbewoners beamen, want met zo’n reus als buur, is een kerkklok sneller hersteld en een openbaar zwembad sneller gegraven. Hij is graag gezien door iedereen, maar nog het meest door Mamzel. Die is dol op haar reus, en met zijn grote hersens wil hij haar al wel eens helpen met haar huiswerk. Maar op een dag begint Aloïs tot zijn buitenproportionele verbazing te krimpen. Het maakt hem onzeker en verward, en van zodra het ook de dorpsbewoners begint op te vallen, sluit hij zich op en laat niets meer van zich horen. Maar dat laten Mamzel en zijn vrienden niet gebeuren, want hoe zeer hij ook gekrompen is, Alois blijft zo groot als een heel dorp.