Spafford Campbell zijn twee Britse twintigers die elk op hun manier de grenzen van traditionele muziek verleggen: violist Owen Spafford en gitarist Louis Campbell. Ze ontmoetten elkaar als tieners toen ze traditionele muziek speelden, en de klik was meteen voelbaar. Sinds hun livedebuut in 2018 maken ze indruk met hun dynamische en schijnbaar telepathische interactie, gegroeid uit vele spontane improvisatiesessies.
Hun nieuwste album Tomorrow Held is grotendeels instrumentaal en beweegt zich tussen jazz, postrock en kamermuziek, zonder de folkattitude uit het oog te verliezen. Noem het post‑folk, trad‑noir of folknihilisme. Belangrijker is dat Spafford Campbell een eigen pad baant waarin genres vervagen. Het album roept associaties op met Talk Talk’s stemmige meesterwerk Spirit of Eden (1988) en ademt een Bon Iver‑achtige sfeer van transcendentie, maar blijft tegelijk een werk van uitgesproken eigenheid.
Je hoort effectpedalen, ambient cassettelussen, flitsen van elektrische gitaar, elektronische bewerking van de viool en impressionistische begeleiding. Daarmee omcirkelen ze uiteenlopende geluidswerelden: van traditionele Engelse dansmelodieën tot postrock en kamermuziek. Zo vervagen de grenzen tussen wat traditioneel, gecomponeerd en geïmproviseerd is, en ontstaat een intieme maar gedurfde muziektaal die even verfijnd als avontuurlijk klinkt.
The Breath
Een blij weerzien met The Breath: voor de vierde keer bij ons, en telkens goed voor intense, memorabele concertmomenten.
Het alt-folk duo ontstond in 2016 toen multi-award‑winning folkzangeres Ríoghnach Connolly (o.a. Honeyfeet, Afro Celt Sound System) en gitarist Stuart McCallum (ex‑Cinematic Orchestra) elkaar vonden in het Manchesterse circuit. Sindsdien bewegen ze zich moeiteloos tussen rock, ambient en Ierse folk. Gelaagde zang, hypnotiserende gitaarriffs en weidse arrangementen creëren een groot, meeslepend geluid.
Het schrijven en delen van songs vormt de kern van The Breath. Connolly is een geboren verhalenverteller: haar poëtische, persoonlijke teksten raken evenzeer aan vervlogen zomers en eerste liefdes als aan culturele ontwrichting, postkoloniale onrechtvaardigheid en verdriet. Met haar prachtige stem, laverend tussen delicaat gefluister en diepe, soulvolle uithalen, grijpt ze je meteen bij de keel. In combinatie met McCallums ingetogen, vernuftige gitaarspel ontstaat muziek die intens, puur en diep doorleefd aanvoelt.
Het duo bracht intussen drie sterk onthaalde albums uit op het befaamde label Real World van Peter Gabriel: Carry Your Kin, Let the Cards Fall
en Land of My Other, geproduceerd door Thomas Bartlett (Sufjan Stevens, The Gloaming). Bij ons krijg je al een voorsmaakje van het nieuwe album dat later op het jaar zal uitkomen.